خانه‌ این جان‌فدای ایران بوی آسمان می‌دهد

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، در آستانه جشن «امت احمد» و در روزهایی که نام پیامبر رحمت و مهربانی، بهانه‌ای برای گرد آمدن دل‌های مسلمانان است، حجت‌الاسلام محمد قمی در سفر به آق‌قلا به خانه شهید امیرحسین دوگونچی رفت؛ شهید دهه هشتادی اهل سنت که آرزویش شهادت در راه دفاع از وطن بود. 

شهید امیرحسین دوگونچی، از سربازان نیروی انتظامی بود که دوم تیرماه ۱۴۰۴ در حمله رژیم صهیونیستی به تهران به شهادت رسید. پیکرش پس از چند روز به استان گلستان منتقل شد و در گلزار شهدای روستای دوگونچی، زادگاهش، آرام گرفت.

اما روایت امیرحسین فقط روایت یک نام در میان نام شهدا نیست؛ روایت پسری است که مادرش از مهربانی‌هایش می‌گوید، از اینکه هرگاه غمی بر دل مادر می‌نشست، می‌پرسید: «مادر چرا غمگینی؟» و تلاش می‌کرد غبار اندوه را از چهره مادر کنار بزند.

امیرحسین فرزند کوچک خانواده و عاشق درس بود؛ اما عشق به خانواده‌ای که وضعیت مالی خوبی نداشتند بیشتر از آن بود که به دنبال علاقه‌اش، یعنی ادامه تحصیل برود. از همین رو بنایی می‌‌کرد و در کنار آن برای کمک به برادرش به فروشگاه می‌رفت. 

وقتی جنگ 12 روزه شروع شد، مادر نگران بازگشت او به محل خدمتش بود. اما امیرحسین گفت: « می‌روم تا برای دفاع از کشورم شهید شوم.» و راهی تهران شد. در آن روزها همه اصرارش همراه داشتن انگشترش بود و گفته بود اگر شهید شد، از روی انگشتر او را شناسایی خواهند کرد. وقتی خانواده برای شناسایی پیکرش به تهران رفتند، انگشتر همچنان در دستش بود.

دیدار حجت الاسلام قمی با پدر و مادر امیرحسین، در هفته وحدت و در آستانه جشن امت احمد، روایتی عینی از همان برادری است که رئیس سازمان تبلیغات اسلامی در سخنانش بر آن تأکید کرده بود؛ برادری‌ای که نباید فقط در کلیات و کلمات باقی بماند و باید در مصادیق و زندگی آدم‌ها دیده و روایت شود.

قمی پیش از این تأکید کرده بود که اثر اصلی روایت برادری، در قلوب و جان مردم با روایت مصادیق اتفاق می‌افتد؛ همان‌گونه که در روایت یک شهید، جزئیات زندگی و خلق‌وخوی او می‌تواند بیش از بیان کلیات، بر دل‌ها اثر بگذارد.

خانه شهید دوگونچی، در روزهای وحدت، یکی از همین روایت‌هاست؛ روایت جوانی از اهل سنت که در دفاع از ایران به شهادت رسید و اکنون خاطره‌اش در خانه‌ای میان مردم این سرزمین باقی مانده است. دیدار با پدر و مادر او فقط دیدار با یک خانواده شهید نیست. بخشی از روایت برادری و همدلی مردم این سرزمین است.