سنندج به عشق پیامبر(ص) یکپارچه شد؛ روایت چهارمین مهمانی امت احمد

به گزارش روابط عمومی سازمان تبلیغات اسلامی، اینجا سنندج است؛ شهر مسجد و مناره، زادگاه پدر دف، مهد خانقاه‌ها و سرزمین مولودنامه و شمس قریشی؛ شهری که تاریخش را می‌توان در صدای اذان مسجدها، ضرب دف‌ها و زمزمه مولودی‌خوانی‌هایش ورق زد.صدای دف از دیرباز در کوچه‌ها و محله‌های این شهر طنین‌انداز بوده و شاید بی‌دلیل نیست که سنندج امروز عنوان «شهر خلاق موسیقی» جهان را با خود دارد؛ اما امشب، موسیقی دیگری در شهر جاری است؛ موسیقی دل‌هایی که به عشق پیامبر رحمت(ص) کنار یکدیگر نشسته‌اند.چهارمین جشن بزرگ «مهمانی امت احمد(ص)» در سنندج همچنان ادامه دارد و هر لحظه بر شمار مهمانانش افزوده می‌شود؛ جشن، میان غرفه‌ها و موکب‌ها جریان دارد و هر گوشه آن قصه‌ای از عشق، خدمت و همدلی روایت می‌کند.

از خریله کوچک تا قلب سنندج 

کافی است میان غرفه‌ها قدم بزنی تا بفهمی اینجا مرزها رنگ باخته‌اند.از روستای کوچک خریله از توابع شهرستان بیجار، تا غرفه شهدای شیراز؛ از رباط‌کریم تا کردستان، همه آمده‌اند.یکی اسپند دود می‌کند، دیگری استکان چای تعارف می‌کند، یکی شربت میان مردم توزیع می‌کند و دیگری نان و برساق آماده می‌کند؛ اما همه یک مقصد دارند: مهمانی پیامبر مهربانی.اینجا فارس و کرد و ترک در کنار یکدیگر ایستاده‌اند؛ شیعه و سنی در کنار هم خدمت می‌کنند و آنچه میان همه مشترک است، عشق به محمد(ص) و باور به وحدت امت اسلامی است.اینجا خدمت، زبان مشترک استدر میان جمعیت، غرفه‌ها تنها محل پذیرایی نیستند؛ هر غرفه روایتی از مردمی است که آمده‌اند سهمی در این جشن داشته باشند.محسن اسدی، مسئول هیئت فرهنگی مذهبی خادم‌الحسین قروه، حضور در «مهمانی امت احمد(ص)» را فرصتی برای خدمت به فرهنگ اهل‌بیت(ع) و تقویت پیوندهای وحدت‌آفرین میان مسلمانان می‌داند.او از هیئتی می‌گوید که سال‌هاست اعضای شیعه و اهل سنت در کنار هم در آن فعالیت می‌کنند؛ بانوان و آقایان هر دو مذهب در برنامه‌ها مشارکت دارند و همین تجربه، امروز در این جشن بزرگ جلوه‌ای تازه پیدا کرده است.اسدی تأکید می‌کند: مردم کردستان با حفظ وحدت و انسجام، اجازه نخواهند داد دشمنان میان مردم تفرقه ایجاد کنند و «مهمانی امت احمد(ص)» را فرصتی برای نمایش اتحاد مردم ایران و ارادت به پیامبر اکرم(ص) می‌داند.

هزار لیوان شربت؛ هزار لبخند

کمی آن‌طرف‌تر، حسین عینی از خادمان یکی از غرفه‌هاست؛ جوانی از شهر خلاق موسیقی جهان که امسال برای نخستین بار در این جشن حضور پیدا کرده است.او با مشارکت جمعی از جوانان مسجد محله آمده تا نه فقط تماشاگر جشن، بلکه خادم مهمانان پیامبر(ص) باشد.تا این لحظه بیش از هزار لیوان شربت میان شرکت‌کنندگان توزیع کرده‌اند؛ عددی که شاید روی کاغذ فقط یک عدد باشد، اما در فضای جشن، هر لیوان شربت یک سلام، یک لبخند و یک خوشامدگویی است.عینی می‌گوید حضور خانواده‌ها و جوانان در کنار یکدیگر فضای بسیار خوبی ایجاد کرده و برای او و دیگر جوانان مهم بوده است که در این جشن فقط شرکت‌کننده نباشند، بلکه بخشی از خدمت را بر عهده بگیرند.او باور دارد چنین مشارکت‌هایی روحیه کار جمعی و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را تقویت می‌کند؛ همان چیزی که حالا در گوشه‌گوشه «مهمانی امت احمد(ص)» می‌توان دید.عطر نان و برساق در جشن پیامبر(ص)در گوشه‌ای دیگر، بوی نان تازه و برساق فضای جشن را پر کرده است.محمد چشمه‌کبودی چهارمین سال است که در «مهمانی امت احمد(ص)» حضور دارد و همراه دیگر خادمان، نان و برساق آماده می‌کند و به دست مهمانان می‌رساند.خدمت شاید در نگاه نخست ساده باشد؛ چند تکه نان، چند برساق و صفی از مردم، اما وقتی پای عشق در میان باشد، همین خدمت ساده رنگ دیگری می‌گیرد.چشمه‌کبودی می‌گوید: شور و شوق مردم هنگام دریافت نان، خستگی را از تن خادمان بیرون می‌کند.اینجا نان فقط نان نیست؛ بخشی از مهمان‌نوازی مردم کردستان است که با عطر سنت و محبت در میان مردم توزیع می‌شود.

یک جشن، هزار روایت

«مهمانی امت احمد(ص)» حالا به صحنه‌ای بزرگ از مشارکت مردمی تبدیل شده است؛ خانواده‌ها آمده‌اند، جوانان در غرفه‌ها مشغول خدمت‌اند، خادمان پذیرایی می‌کنند و هر گوشه، روایتی از ارادت به پیامبر اکرم(ص) شکل گرفته است.یکی برای پذیرایی آمده، دیگری برای پخت نان، یکی برای خدمت فرهنگی و دیگری تنها آمده تا در کنار مردم، میلاد پیامبر رحمت(ص) را جشن بگیرد.اما در میان همه این روایت‌ها، یک تصویر بیش از همه خودنمایی می‌کند؛ آدم‌هایی که شاید زبان، لهجه، شهر و پیشینه متفاوتیداشته باشند، اما امشب دلشان یک حرف مشترک دارد: یا محمد(ص).جشن هنوز ادامه دارد...و هنوز چراغ‌های «مهمانی امت احمد(ص)» روشن است.جشن ادامه دارد؛ مردم همچنان می‌آیند، غرفه‌ها همچنان پذیرای مهمانان هستند و خادمان، خستگی را پشت لبخندهایشان پنهان می‌کنند.سنندج امشب تنها میزبان یک جشن نیست؛ میزبان تصویری از ایران است؛ ایرانی که در آن کرد و فارس و ترک، شیعه و سنی می‌توانند کنار یکدیگر بایستند و به احترام پیامبری که رحمتش برای همه جهانیان است، یکدل شوند.شاید راز زیبایی این مهمانی همین باشد؛ اینجا کسی برای گرفتن چیزی نیامده، همه آمده‌اند چیزی ببخشند؛ یکی لبخند، یکی شربت، یکی نان و دیگری محبت.و تا وقتی دف‌ها می‌نوازند، چراغ غرفه‌ها روشن است و مردم در کنار هم ایستاده‌اند، «مهمانی امت احمد(ص)» همچنان ادامه دارد؛ مهمانی‌ای که در آن، فاصله‌ها کوتاه و دل‌ها به هم نزدیک‌تر می‌شوند.سنندج امشب، شهر دف و مولود، شهر مسجد و مناره، یک بار دیگر نشان می‌دهد که می‌توان به عشق محمد(ص)، یک ملت بود.

جشن هنوز ادامه دارد...

و هنوز چراغ‌های «مهمانی امت احمد(ص)» روشن است. جشن ادامه دارد؛ مردم همچنان می‌آیند، غرفه‌ها همچنان پذیرای مهمانان هستند و خادمان، خستگی را پشت لبخندهایشان پنهان می‌کنند.سنندج امشب تنها میزبان یک جشن نیست؛ میزبان تصویری از ایران است؛ ایرانی که در آن کرد و فارس و ترک، شیعه و سنی می‌توانند کنار یکدیگر بایستند و به احترام پیامبری که رحمتش برای همه جهانیان است، یکدل شوند.شاید راز زیبایی این مهمانی همین باشد؛ اینجا کسی برای گرفتن چیزی نیامده، همه آمده‌اند چیزی ببخشند؛ یکی لبخند، یکی شربت، یکی نان و دیگری محبت.و تا وقتی دف‌ها می‌نوازند، چراغ غرفه‌ها روشن است و مردم در کنار هم ایستاده‌اند، «مهمانی امت احمد(ص)» همچنان ادامه دارد؛ مهمانی‌ای که در آن، فاصله‌ها کوتاه و دل‌ها به هم نزدیک‌تر می‌شوند.سنندج امشب، شهر دف و مولود، شهر مسجد و مناره، یک بار دیگر نشان می‌دهد که می‌توان به عشق محمد(ص)، یک ملت بود.